Rondreis “Eastern Discovery”: DAG 4: Boston – New England – Québec City (Canada) (689 km)

6u wake-upcall, 7u bagage buitenzetten, 8u vertrek.
Vanuit Boston in de staat Massachusetts reden we naar het charmante en kleine dorpje Littleton in de staat New Hampshire voor de lunch. Een erg mooie tussenstop!
Bij het statige postkantoor gingen enkele medereizigers wat postzegels kopen en lieten we een dagstempel zetten in ons reisdagboekje.
USA2015_20150713115147.JPG

We lunchten op een mooi plekje bij de rivier. We aten er een banaan gefrituurd in een soort van loempiadeeg. Ik had het nooit eerder gezien of gegeten, maar het was wel lekker.
USA2015_20150713120509.JPG
Er was ook een typische overdekte brug die veel voorkomt in de streek.
USA2015_20150713121513.JPGUSA2015_20150713122046.JPG
USA2015_20150713121628.JPG

We wandelden wat rond in de gezellige straatjes en bekeken er de souvenirwinkeltjes die vooral spullen met en van elanden verkopen. Deze dieren zouden veel te zien zijn in deze streek, maar wij hebben er geen gezien.

USA2015_20150713123537.JPG

We wandelden voorbij een mooi gebouw dat de bibliotheek bleek te zijn.

USA2015_20150713123756.JPG

Daarna reden we verder door de White Mountains in de staten New Hampshire en Vermont.
We reden ook door de staat Maine.
Aan de grens kregen we een stempel van Canada in ons paspoort en mochten we Canada in.
Het werd meteen al duidelijk dat Canada Europeser lijkt: Franstalige reclameborden en geen mijl-aanduidingen meer, maar weer gewoon kilometers.
We reden door de Canadese provincie Québec en kwamen in de late namiddag aan in de stad Québec, het politieke centrum van de provincie.
We logeerden er voor 1 nacht in het “Hôtel Universel”.

Canada staat bekend voor de esdoornsiroop, vandaar ook het suikeresdoornblad op de Canadese vlag. ’s Avonds gingen we dan ook mee met de avondexcursie naar het bekende stroophuis “Le Chemin du Roi” voor het “Sugar Shack Dinner”. Erablière “Le Chemin du Roi” heeft haar naam te danken aan het oude, historische pad dat door dit gebied heen voert. Dit in 1925 gebouwde suikerpand bevindt zich dicht bij de Saint Lawrence Rivier. USA2015_20150713185258.JPGUSA2015_20150713185336.JPGUSA2015_20150713185402.JPG

Buiten kregen we eerst uitleg over de manier waarop het sap op traditionele wijze uit de esdoorns gehaald wordt en bij welke specifieke temperaturen alles precies moet gebeuren.

USA2015_20150713185604.JPG

Binnen zagen we de materialen die men gebruikt om het sap te verwerken tot siroop.

USA2015_20150713192152.JPG

Het “Sugar Shack Dinner” werd “Family Style” geserveerd. Dit wil zeggen dat je in groepjes aan grote tafels zit en dat er kommen en grote schalen met eten op tafel gezet worden. Deze moeten doorgegeven worden en je schept zelf op je bord wat je wilt eten. Als de grote kom of schaal leeg is, wordt er een nieuwe volle op tafel gezet.
Het eten was traditioneel, maar heel lekker en veel. Er werden ook kommetjes met esdoorsiroop op tafel gezet en die kon bij zowat alles gegeten worden.
Tafelwater is (zoals overal waar je gaat eten in Canada en in de USA) gratis, maar je kan hier ook erg dure alcoholische drankjes op basis van esdoorsiroop kopen en proeven. Wij kozen voor een esdoornsiroopwijntje. Erg lekker!
Ondertussen werd er traditionele muziek gemaakt en gespeeld.
Als dessert werden er pannenkoekjes geserveerd. De esdoornsiroop smaakte er erg lekker bij!
Er werden esdoornhouten dubbele lepels uitgedeeld die een muziekinstrument bleken te zijn. Wij kregen instructie over hoe ze te gebruiken en daarna werd er samen muziek gemaakt.
De mensen die dat wilden, kregen ook de gelegenheid tot dansen.
Het werd een erg gezellige avond!USA2015_20150713202533.JPG
Na het eten werd uiteraard het winkeltje geopend en kon je esdoornsiroop en andere esdoornspulletjes kopen.
Jammer voor de Sugar Shack, maar er werd weinig siroop verkocht die avond. De reis is nog lang en de koffers worden niet altijd overal met zachtheid behandeld. De esdoorsiroop is een erg kleverig goedje en niemand wil dat dit door een kapot flesje in de koffer in zijn/haar kleren terechtkomt.
Bij het vertrek kregen we buiten voor het siroophuis allemaal een houten stokje. Op een toog vol met ijs werden streepjes vloeibare esdoornsiroop gegoten. Je moest dit op je stokje oprollen als het pas gegoten was en zo kreeg je een esdoornsiroop-ijsje. Grappig om te doen en lekker!
USA2015_20150713211254.JPG
USA2015_20150713211423.JPG 

Advertenties